• 2017.02.23
  • Aasa Polska

Pożyczki i darowizny w rodzinie

Pożyczanie pieniędzy oraz darowizny w rodzinie nie są niczym dziwnym. Warto jednak wiedzieć, jak z nich korzystać, aby nie narazić się fiskusowi, ponieważ nie wszystkie transakcje w gronie rodziny są neutralne podatkowo.

Przekazujemy sobie darowizny lub pożyczamy – rodzice dzieciom, dzieci rodzicom, dziadkom czy innym osobom wchodzącym w skład rodziny. Nie każdy jednak zdaje sobie sprawę z tego, że brak dopełnienia odpowiednich formalności związanych z takimi transakcjami może mieć konsekwencje podatkowe.

Najważniejszy stopień pokrewieństwa

Przede wszystkim skutki podatkowe wynikające z pożyczek oraz darowizn zależne są od tego, jaki stopień pokrewieństwa zachodzi pomiędzy stronami transakcji. Warto wobec tego poznać grupy podatkowe dotyczące członków rodziny pod kątem zachodzącego pomiędzy nimi pokrewieństwa.

Grupy podatkowe:
• 0 – małżonek, dzieci, wnuki, prawnuki, rodzice, dziadkowie, pradziadkowie, rodzeństwo, macocha, ojczym, pasierb, pasierbica
• I – grupa 0 oraz teściowie, synowa, zięć
• II – zstępni rodzeństwa, małżonkowie rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, rodzeństwo rodziców, małżonek rodzeństwa małżonków, zstępni i małżonkowie pasierbów
• III – pozostałe osoby

Darowizny w rodzinie
Darowizny przekazywane pomiędzy członkami należącymi do grupy oznaczonej jako 0 są całkowicie zwolnione z podatków bez górnego limitu kwotowego. Trzeba jednak pamiętać o spełnieniu dwóch warunków – złożeniu w urzędzie skarbowym zgłoszenia o darowiźnie na formularzu SD-Z2 w terminie do 6 miesięcy, a także darowizna powinna być wykonana jako przelew.

W przypadku pozostałych grup pojawiają się kwoty wolne od podatku. W grupie I limit ten wynosi 9 637 złotych, w grupie II 7 276 złotych, natomiast w grupie III 4 902 złotych. Jeżeli wykonujemy klika darowizn dla tej samej osoby, limity te dotyczą okresu 5 lat.

Warto też wspomnieć, że jeżeli darowizna dokonywana jest jako akt notarialny, wtedy nie mamy potrzeby zgładzania jej w urzędzie skarbowym – zajmuje się tym notariusz.

Pożyczki w rodzinie
Osoby spokrewnione, które są zaliczane do grupy I, nie muszą płacić podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC). Dotyczy to pożyczki o kwocie do 9637 złotych – także stosuje się wspomniany już termin 5 lat. Nie dotyczy to natomiast osób zaliczanych do grupy 0, czyli w najbliższej rodzinie – wtedy nie ma limitu.

Jeżeli kwota pożyczki będzie wyższa od wymienionej, w tym przypadku musimy pamiętać o powiadomieniu urzędu skarbowego, ale tym razem w terminie 14 dni od momentu udzielenia pożyczki. W celu zgłoszenia musimy wykorzystać dokument PCC-3, czyli deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych.

W przypadku, gdy pożyczka została pokwitowana odpowiednią umową, czas liczony jest od daty na umowie, a nie od daty wypłaty pieniędzy. Powinniśmy też w urzędzie przedstawić dowód otrzymania pieniędzy – przelew z jasnym tytułem, że chodzi o pożyczkę.

Podatek od pożyczki wynosi 2 procent, ale jeżeli go nie zapłacimy w terminie, wtedy zostanie on podwyższony do 20 procent podstawy opodatkowania pożyczki.